Tarihler 21 temmuz 2007 saat 20.00 sularında konser alanının önünde hazır şekılde, normal hallerinden hallice kilo almış olan berk,benal ve bora arkadaşlarımız ile laflıyordukki aniden kakam geldi… Tabi Misery Index’i dinlemek isteği ve kalacak adam gbi bir yuvamın olmayışı, ayriyetten ertesi günü oy kullanmak zorunda olmam nedenıyle gece büyükadaya dönmemin çok akıllıca bir karar olacağı kanısına vardım. Ve işte o noktada çok möhim bir karar vermem gerekıyordu. Adada mı sıcmalıydım, vapurda mı sıcmalıydım, yoksa şişliye dönüp mü? Derken saat 9 da ankaralı deathgrind cı arkadaşlarımız sahneye cıktılar “decimation” valla ne yalan söliyim vokalist cok içli söylüyordu, bir ara sevdiğim insanı düşündüm, sonra köyümün bayırları aklıma geldi ondan sonra uyumuşum.. Artık kakamın kapıya dayandığı dakikalarda, misery index sahneye cıkmıştı, tayfunk arkadaşımızın bize söylediği “abi davulcu türk gibi lan” deyişinin ne kadar doru bir tespit oldugunu anlamamız cok fazla sürmedi, Jason sahneye cıkıp ilk böö sünü yaptıgında sc yaptıgını sandığımız yerli oğlanın aslıında kevin talley’in tahtına aday bir hayvanator oldugunu anladık. Valla konser hakkındaki görüşüm, MI nin çok hayvancasına çaldığı fakat, artık tesisat mıdır, tonmayster midir (benanlamam)  yüzünden, gitarların ve davulun cok az duyulduğudur. Bi de bir ara sahnenin sol tarafında duran Benan kardeşimiz, yerini bir göz kırpışmasının yarısı kadar sürede Benal a bıraktı, biz de bu sırada göz kırpıştırıyor oldugumuzdan “acaba?” dedik. Ayrıca konserin Kami ve benim için en anlamlı dakikaları, sıcaktan ve terden gözlüklerimizin buhulandığı dakiklarda önümüzde duran sevgili çiftin ikisinin de pervane gibi headbang yapması ve bizi serinletmesi, ayrıca yıllardır görmediğim Bora, Uğur, Oben, Ayten, Kerem, Nisa, Ersin vs. g,ibi insanları tekrardan görmek oldu(yıllardır görmediğim dedim).Ayrıca yıllar önce eski bir dostumla gittiğim Hermit konserinden çıktığımda yaşadığım “beyin amcıklaması sonrası, huzur sekansı” olayının aynını bu konserde de yaşayarak huzura erdik.

Konserin bitmesi 22:50 civarıydı zannedersem ve ben konser sonrası kabataşa doğru son vapura yetışmek üzere yola koyuldum. Hem kendi hem de ortamda cıplak gezen abilerin teriyle yogurulmuş, sıcaktan kabuk tutmuş tişörtümle, leş gibi kokular eşliğinde vapurun en “üst-uç” bölümüne kendimi konumlandırıp, bagırsaklarımın basıncını dengede tutmak suretiyle osura osura büyükadaya ulaştım.

Adaya vardığımda ise evde gene suların akmadığını, iskinin kapımızın tam önünde kazı yaptığını gördüm. Atrık bana yapmam gereken MALsahibi Anikuyrik in neden hala eve depo taktırmadıgını uzun uzadıya irdelemek, iski adalar merkezine telefon acıp, sebebini bilmeme ragmen kesintinin sebebini sormak, saatte 21mph hızla bisiklet uzerınde, iski kazısının yanından mnzıskym diyerek pike yapmak kalmıştı.